Biblioteka Johna Rylandsa: kompletny przewodnik dla zwiedzających

Biblioteka Johna Rylandsa na Deansgate to, z pewnym dystansem, najczęściej fotografowane wnętrze w Manchesterze, które nie jest stadionem piłkarskim. To neogotycki budynek otwarty w 1900 roku, zlecony przez Enriquetę Rylands ku pamięci jej męża Johna Rylandsa, magnata tekstylnego – kolejny przykład wiktoriańskiego przemysłowego bogactwa Manchesteru finansującego instytucje kulturalne, ten sam wzorzec stojący za Manchester Art Gallery i Whitworth. Jest teraz częścią systemu bibliotecznego University of Manchester i mieści jedną z najbardziej znaczących kolekcji rzadkich książek i manuskryptów w UK.

Wstęp jest bezpłatny, i w przeciwieństwie do niektórych twierdzeń o „ukrytej perle”, które przeczytasz gdzie indziej, ten się broni – to naprawdę spektakularny budynek, o którego istnieniu większość osób odwiedzających Manchester po raz pierwszy nie wie.

Sam John Rylands był jednym z najbogatszych producentów tekstylnych wiktoriańskiego Manchesteru, prowadząc imperium biznesowe zbudowane na przędzeniu, tkaniu i wykańczaniu bawełny w kilku przędzalniach. Zmarł w 1888 roku, nie zostawiając konkretnych instrukcji dotyczących pomnika, i to Enriqueta, jego wdowa, wymyśliła, zleciła i ściśle nadzorowała budowę biblioteki, która teraz nosi jego nazwisko – poziom osobistego zaangażowania w większy wiktoriański budynek publiczny, niezwykły dla kobiety jej ery, i część powodu, dla którego jej własny pomnik stoi wewnątrz Historic Reading Room obok jej męża.

Budowa budynku trwała osiem lat (1890-1899) i była celowo zaprojektowana przez architekta Basila Champneysa tak, by wydawał się starszy, niż jest, czerpiąc z form Gothic Revival, które do lat 90. XIX wieku były już o pokolenie lub dwa niemodne dla nowej konstrukcji – Enriqueta Rylands podobno chciała budynku, który wydawałby się, że zawsze tam był, celowy akt natychmiastowego dziedzictwa, a nie przypadek wieku. Ten kontekst warto znać przed wizytą: to nie jest średniowieczny ocalały budynek jak Katedra w Manchesterze, to wiktoriański Manchester świadomie budujący swój własny mit trwałości.

Biblioteka połączyła się z własnymi kolekcjami bibliotecznymi University of Manchester w 1972 roku, dlatego teraz działa jako część znacznie większego uniwersyteckiego systemu bibliotecznego, a nie jako samodzielny niezależny trust, i dlatego jej rzadkie kolekcje są aktywnie wykorzystywane przez badaczy, a nie po prostu przechowywane za szkłem. Większa przebudowa ukończona w 2007 roku dodała nowoczesną rozbudowę, przez którą przechodzisz, by dotrzeć do historycznego budynku, celowo wykorzystując współczesną architekturę i materiały, by kontrastować z, a nie naśladować, oryginalny projekt Gothic Revival Champneysa.

Co naprawdę znajduje się w środku

Historic Reading Room to powód, by tu przyjechać. Sklepiona, katedralna hala w stylu Gothic Revival z kamiennym maswerkiem, witrażami i rzeźbionym drewnem, pierwotnie zbudowana jako działająca czytelnia i wciąż okazjonalnie używana jako taka przez zarejestrowanych badaczy. To pojedynczo najlepsza okazja na zdjęcie w centralnym Manchesterze dla każdego, kto lubi architekturę, i powód, dla którego biblioteka jest porównywana do Hogwartu przez każdego bloga podróżniczego – porównanie, które, nietypowo, jest mniej więcej zasłużone.

Papirusy Johna Rylandsa – fragment znany jako P52, mały skrawek papirusu zawierający część Ewangelii Jana, generalnie uważany za najwcześniejszy ocalały fragment Nowego Testamentu w istnieniu (datowany na około 100-150 n.e.). To naprawdę znaczący obiekt przechowywany w skądinąd dość niszowej bibliotece uniwersyteckiej, i zazwyczaj jest wystawiony lub wspomniany w galeriach wystawowych.

Rzadkie książki i manuskrypty – kolekcja obejmuje Biblię Gutenberga, wczesne drukowane książki i manuskrypty obejmujące wiele wyznań i kultur, w tym znaczące kolekcje islamskie, żydowskie i chrześcijańskie. To, co jest fizycznie wystawione, rotuje przez zmieniające się wystawy w galeriach na parterze – większość kolekcji jest przechowywana i dostępna dla zarejestrowanych badaczy na umówioną wizytę, a nie stale wystawiona publicznie.

Zmieniające się wystawy – bezpłatne tematyczne wystawy odbywają się w przestrzeniach galeryjnych, często czerpiąc z manuskryptów i rzadkich książek biblioteki, obejmując wszystko od historycznych map po archiwa literackie.

Sam budynek – nawet bez angażowania się w pojedynczy eksponat, architektura, kamieniarka i witraże są warte wizyty; spójrz w górę w czytelni i nie przegap mniejszych bocznych komnat i klatek schodowych, które są mniej zatłoczone niż główna hala.

Posągi w Historic Reading Room – na obu końcach czytelni stoją posągi Johna i Enriquety Rylands, przypomnienie, że to było pomyślane od początku jako pomnik równie wiele, co działająca biblioteka; Enriqueta zleciła budynek po śmierci Johna i pozostała ściśle zaangażowana w jego projekt i prowadzenie aż do własnej śmierci w 1908 roku.

Klatka schodowa i hala wejściowa – często pomijana na rzecz czytelni, ale sklepiona hala wejściowa i główna klatka schodowa są warte zatrzymania się, z rzeźbionymi detalami, które nagradzają zwolnienie tempa, zamiast prostego przejścia do głównej hali.

GetYourGuideThe Real Manchester: Walking Tour with a Mancunian2 h · ManchesterCheck availability →

Godziny otwarcia i szczegóły praktyczne

• Godziny: Zazwyczaj od wtorku do niedzieli, 10:00-17:00, zamknięte w poniedziałki (potwierdź przed wizytą, ponieważ godziny mogą się zmieniać wokół semestrów uniwersyteckich i dni wolnych od pracy).
• Wstęp: Bezpłatny wstęp do Historic Reading Room i galerii wystawowych. Darowizny mile widziane przy wejściu.
• Czas trwania: 45 minut do godziny dla większości odwiedzających; dłużej, jeśli czytasz szczegółowo gabloty z manuskryptami.
• Fotografowanie: Generalnie dozwolone bez lampy błyskowej w Historic Reading Room, choć niektóre przedmioty wystawowe mogą mieć ograniczenia fotograficzne – sprawdź aktualne oznakowanie.
• Dostępność: Dostęp windą na wyższe poziomy, choć części oryginalnego wiktoriańskiego budynku mają pewien dostęp schodami; biblioteka publikuje online oświadczenie o dostępności ze szczegółami.
• Kawiarnia: Na miejscu znajduje się mała kawiarnia na kawę lub lekki lunch.
• Dostęp badawczy: Jeśli chcesz skonsultować konkretne rzadkie książki czy manuskrypty, a nie tylko oglądać publiczne galerie, musisz zarejestrować się jako czytelnik z wyprzedzeniem przez uniwersytecki system biblioteczny – to inny proces niż zwykła wizyta.
• Wycieczki z przewodnikiem: Bezpłatne wycieczki prowadzone przez wolontariuszy odbywają się o ustalonych godzinach w wybrane dni, obejmując historię i architekturę budynku bardziej szczegółowo niż samodzielne oznakowanie; sprawdź tablicę ogłoszeń lub stronę internetową po aktualny harmonogram, ponieważ nie są dostępne każdego dnia.
• Szatnia i torby: Mała szatnia w pobliżu wejścia przyjmuje płaszcze i większe torby, przydatne, biorąc pod uwagę, ilu odwiedzających przyjeżdża w połowie dłuższego dnia spacerowego po centrum miasta.

Jak tam dojechać

Biblioteka znajduje się na Deansgate, w sercu okolicy Deansgate-Spinningfields, pięć minut pieszo od przystanku Metrolink Deansgate-Castlefield i 10 minut pieszo od Manchester Piccadilly. Jest naprawdę centralnie – prawdopodobnie przejdziesz w jej pobliżu podczas dowolnego dnia spacerowego obejmującego Katedrę w Manchesterze, Manchester Art Gallery czy Science and Industry Museum w Castlefield. Zobacz nasz przewodnik po Metrolinku po szczegóły tramwaju, jeśli przyjeżdżasz z dalszej okolicy.

Sam Deansgate to jedna z głównych arterii handlowych Manchesteru, więc biblioteka znajduje się w kilku minutach od sklepów, restauracji i barów, jeśli chcesz zbudować przystanek na lunch lub wieczorne wyjście wokół wizyty – okolica Deansgate-Spinningfields opisuje to bardziej szczegółowo.

GetYourGuideManchester: City Highlights Walking Tour90 min · Manchesterfrom $19Check availability →

Dla kogo to jest – i kto powinien to pominąć

Niemal każdy powinien zobaczyć Historic Reading Room przynajmniej pokrótce – jest bezpłatna, centralna i zajmuje mniej niż godzinę, więc jest bardzo mało powodów, by ją pominąć, nawet jeśli biblioteki i manuskrypty zwykle nie są twoją rzeczą. Szczególnie nagradza entuzjastów architektury, czytelników historii i każdego, kto kiedykolwiek podobała mu się gotycka katedra czy okazały wiktoriański budynek publiczny.

Jedynymi odwiedzającymi, którzy mogliby rozsądnie ją pominąć, są ci z ekstremalnie napiętym harmonogramem priorytetyzującym dziedzictwo piłkarskie czy muzyczne – jeśli musisz wybrać między tym a, powiedzmy, National Football Museum czy spacerem po dziedzictwie muzycznym, te są bardziej tematycznie centralne dla pierwszej wizyty w Manchesterze. Ale jeśli masz nawet 45 wolnych minut między innymi przystankami, to łatwy, bezpłatny, mocny dodatek.

Fotografowie i każdy podróżujący z myśleniem „jedno świetne zdjęcie na miasto” powinni priorytetyzować to nad niektórymi bardziej znanymi, ale wizualnie płaskimi atrakcjami Manchesteru – czytelnia fotografuje się lepiej osobiście niż na większości zdjęć, co jest nietypową rzeczą do powiedzenia o jakiejkolwiek atrakcji turystycznej.

Czy warto? Szczery werdykt

Tak, zdecydowanie, i to jedna z najlepszych bezpłatnych rzeczy do zrobienia w mieście właśnie dlatego, że tak mało odwiedzających wie o niej wcześniej. Czytelnia naprawdę zasługuje na porównania do wielkich europejskich bibliotek i katedr, i w przeciwieństwie do niektórych atrakcji „ukrytej perły” rzeczywistość dorównuje zdjęciom. Szczere zastrzeżenie: większość kolekcji nie jest publicznie wystawiona (to działająca biblioteka badawcza, a rzadkie manuskrypty są przechowywane, a nie na stałe eksponowane), więc nie oczekuj rotacyjnego programu wystawowego na skalę British Library – to, za co głównie nie płacisz nic, to budynek i skomponowana próbka atrakcji.

Drugie zastrzeżenie warte zaznaczenia: ponieważ to naprawdę jedno z bardziej „instagramowanych” wnętrz w mieście, czytelnia może być bardziej zatłoczona przez fotografów (a nie czytelników, ironicznie) w weekendy i w porze południowej – wczesna wizyta w dzień roboczy to najlepsza szansa na spokojniejszy moment w sali.

Gdzie to pasuje w twojej podróży po Manchesterze

Centralna lokalizacja na Deansgate czyni ją łatwym dodatkiem do dowolnego dnia spacerowego po centrum miasta. Połącz ją z Katedrą w Manchesterze (10 minut pieszo), Manchester Art Gallery (10-15 minut) czy Science and Industry Museum w Castlefield (15 minut) na pełen dzień skupiony na kulturze. Zobacz nasz plan Manchester kultura na 2 dni po sekwencyjny plan oraz bezpłatne atrakcje w Manchesterze po szerszą listę bezpłatnych atrakcji. Jeśli to twoja pierwsza wizyta w mieście, nasz plan Manchester dla pierwszy raz odwiedzających 3 dni wbudowuje to jako krótki, wartościowy przystanek, a nie dedykowane pół dnia, co odzwierciedla, jak większość odwiedzających powinna to naprawdę zaplanować.

Najczęściej zadawane pytania o Bibliotekę Johna Rylandsa

Czy Biblioteka Johna Rylandsa jest naprawdę działającą biblioteką?

Tak, jest częścią systemu bibliotecznego University of Manchester i wciąż funkcjonuje jako biblioteka badawcza dla zarejestrowanych czytelników, obok swojej roli jako bezpłatna publiczna atrakcja dla zwiedzających z galeriami wystawowymi i Historic Reading Room.

Czym jest P52 i dlaczego jest znaczący?

P52 to mały fragment papirusu zawierający część Ewangelii Jana, generalnie uważany za najwcześniejszy ocalały fragment Nowego Testamentu, datowany na mniej więcej 100-150 n.e. – obiekt o dużym znaczeniu dla biblistyki przechowywany w Manchesterze, a nie w instytucji narodowej.

Ile czasu powinienem zaplanować na wizytę?

Większość odwiedzających spędza 45 minut do godziny; dodaj więcej czasu, jeśli chcesz przeczytać każdą etykietę wystawową lub jeśli trwa specjalna wystawa manuskryptów.

Czy mogę zobaczyć wystawioną Biblię Gutenberga?

Biblioteka posiada Biblię Gutenberga w swojej kolekcji, choć to, co jest fizycznie wystawione w publicznych galeriach, rotuje – sprawdź aktualny program wystaw przed wizytą, jeśli konkretny przedmiot jest twoim priorytetem.

Czy budynek jest dostępny dla wózków inwalidzkich?

Windy obsługują wyższe poziomy, choć oryginalny wiktoriański budynek ma w niektórych miejscach nieodłączny dostęp schodami; sprawdź opublikowane oświadczenie biblioteki o dostępności po aktualne szczegóły przed wizytą, jeśli to wpływa na twoją podróż.

Czy muszę rezerwować bilety?

Nie, zwykłe wizyty w Historic Reading Room i galeriach wystawowych nie wymagają rezerwacji; tylko dostęp badawczy do konkretnych rzadkich książek i manuskryptów wymaga wcześniejszej rejestracji czytelnika.

Czy fotografowanie jest dozwolone w środku?

Tak, generalnie bez lampy błyskowej w Historic Reading Room, choć niektóre przedmioty wystawowe mają ograniczenia fotograficzne – sprawdź oznakowanie na miejscu w danym dniu.

Jak wypada w porównaniu z British Library w Londynie?

Jest znacznie mniejsza skalą i nie próbuje kompleksowego rotacyjnego programu wystawowego British Library, ale sam budynek – neogotycka Historic Reading Room – jest prawdopodobnie bardziej uderzający wizualnie niż cokolwiek w nowoczesnym domu British Library w St Pancras.

Kto zaprojektował budynek i kiedy został zbudowany?

Architekt Basil Champneys zaprojektował go w celowym stylu Gothic Revival, a budowa zajęła osiem lat, od 1890 do 1899 roku, otwierając się dla czytelników 1 stycznia 1900 roku.

Czy biblioteka jest dobra na szybki przystanek między innymi atrakcjami?

Tak, to prawdopodobnie idealny sposób, by ją odwiedzić – 45 minut wystarcza, by porządnie zobaczyć Historic Reading Room i P52, a jej lokalizacja na Deansgate oznacza, że łatwo wpasowuje się między inne przystanki w centrum miasta bez specjalnej podróży.

Kiedy jest najspokojniejsza pora na wizytę?

Wczesny poranek w dzień roboczy zwykle jest najspokojniejszy; weekendy i południe w dowolny dzień widzą więcej odwiedzających, częściowo fotografów, a nie badaczy, przyciąganych reputacją budynku jako jednego z najbardziej fotogenicznych wnętrz Manchesteru.

Czy mogę przyprowadzić grupę wycieczkową lub szkolną?

Wizyty grupowe są możliwe, ale powinny być ustalone z wyprzedzeniem z biblioteką, ponieważ Historic Reading Room ma praktyczne limity pojemności, a biblioteka równoważy wizyty publiczne ze swoimi trwającymi funkcjami badawczymi i studyjnymi.

Czy biblioteka organizuje wydarzenia lub wykłady otwarte dla publiczności?

Tak, biblioteka okresowo prowadzi publiczne wykłady, otwarcia wystaw i wydarzenia związane z konkretnymi manuskryptami czy rocznicami historycznymi, zwykle bezpłatne i ogłaszane przez stronę biblioteki i listę wydarzeń uniwersyteckich; warto to sprawdzić, jeśli masz elastyczne daty i chcesz czegoś więcej niż standardowa samodzielna wizyta.

Czy biblioteka jest odpowiednia dla dzieci?

Może dobrze sprawdzić się dla dzieci zainteresowanych historią lub architekturą, choć doświadczenie jest bardziej wizualne i atmosferyczne niż interaktywne – młodsze dzieci potrzebujące praktycznych aktywności mogą uznać Science and Industry Museum czy Manchester Museum za bardziej angażujące na dłuższą wizytę.

Na co powinienem zwrócić uwagę w Historic Reading Room, co łatwo przeoczyć?

Poza oczywistym sklepionym sufitem i witrażami, spójrz na posągi Johna i Enriquety Rylands na obu końcach sali, rzeźbione detale we wnękach bocznych i mniejsze łączące klatki schodowe, wszystkie one otrzymują mniej uwagi niż sama główna hala, ale nagradzają wolniejsze spojrzenie.

Dlaczego Enriqueta Rylands zbudowała bibliotekę, zamiast bardziej konwencjonalnego pomnika?

Podobno kierowała się pragnieniem stworzenia czegoś o trwałej wartości publicznej w imieniu jej męża, zamiast czysto osobistego pomnika, wybierając działającą bibliotekę badawczą otwartą dla publiczności zamiast prywatnego pomnika, i pozostała ściśle zaangażowana w projekt i działanie budynku aż do własnej śmierci w 1908 roku.

Czy nowoczesna rozbudowa wejściowa jest warta zobaczenia, czy powinienem od razu iść do historycznego budynku?

Warto się przy niej na chwilę zatrzymać – rozbudowa z 2007 roku celowo kontrastuje współczesną architekturę i materiały z oryginalnym Gothic Revival Champneysa, a zobaczenie tego zestawienia pomaga zrozumieć, jak świadomie „natychmiastowe dziedzictwo” były wybory projektowe historycznego budynku, gdy był nowy w latach 90. XIX wieku.

Czy biblioteka wciąż funkcjonuje jako część systemu uniwersyteckiego dzisiaj?

Tak, po połączeniu z 1972 roku działa jako część szerszego systemu bibliotecznego University of Manchester, co oznacza, że jej rzadkie kolekcje są aktywnie wykorzystywane przez studentów i badaczy, a nie zachowywane czysto jako obiekty muzealne za szkłem, co jest częścią tego, co odróżnia ją od czysto dziedzictwowej atrakcji.